<<WSTECZ

 

Historia powstania Hymnu Polskiego

 

Józef Wybicki ur. Się 29.09.1747r. w Będominie na Pomorzu zmarł 10.03.1822r. w

Manieczkach.

 

Wybicki uczestniczył w najważniejszych wydarzeniach końca XVII i pocz. XIX wieku: poseł

Na sejm 1767r, konfederat barski, uczestnik prac nad kodeksem praw, współpracownik Komisji

Edukacji Narodowej, działacz stronnictwa patriotycznego w czasie Sejmu Czteroletniego,

Uczestnik insurekcji kościuszkowskiej, współorganizator legionów we Włoszech, pełnomocnik

Napoleona na zajmowanych przez Francuzów terenach polskich podczas kampanii 1806 i 1809r.

Wysoki urzędnik w Królestwie Polskim.

 

Za działalność publiczną Wybicki uznawał również swoją pracę literacką. W publicystyce,

w utworach literackich podejmował kwestie związane z polityką i życiem społecznym. Nie miał

wysokiego mniemania o swoim talencie poetyckim, ale to on właśnie napisał wiersz, który zna

każdy Polak, Pieśń legionów Polskich.

 

Pieśń ( i inne tytuły to m.in. Jeszcze Polska nie zginęła, Mazurek Dąbrowskiego ) powstała w

Reggio, we Włoszech, w lipcu 1797r i przeznaczona była na uroczystość pożegnania generała

Jana Henryka Dąbrowskiego, udającego się na spotkanie z Napoleonem. Śpiewana była na

Melodię „starego mazurka”. Słowa wiersza uległy z czasem licznym przeróbkom, dostosowując

Jego treść do zmieniających się okoliczności historycznych. Początkowo była to pieśń

Wojskowa, później pieśń narodowa, wykonywana podczas uroczystości patriotycznych.

 

Od bitwy pod Grochowem (25.02.1831 ), w czasie powstania listopadowego, zaczęto traktować

Ją jako hymn narodowy. W okresie utraty przez Polskę niepodległości Mazurek Dąbrowskiego

Należał, obok pieśni Alojzego Felińskiego Boże, coś Polskę, do najpopularniejszych pieśni

Patriotycznych. Przyczyniły się do tego prosta, łatwa do zapamiętania muzyka, jak i

Przepełnione nadzieją słowa: „Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy”.

 

W 1926r Mazurek ogłoszony został oficjalnym hymnem państwowym.